![\"\"](\"https:\/\/www.akademianikona.pl\/blog\/wp-content\/uploads\/2012\/11\/Mozambik-567.jpg\" "\\"Mozambik")
<\/a>fot. Karol Pawlas<\/p><\/div>\n
<\/p>\n
Trwaj\u0105ca kilkana\u015bcie godzin podr\u00f3\u017c z Londynu do Johannesburga by\u0142a fascynuj\u0105cym do\u015bwiadczeniem, obfituj\u0105cym w r\u00f3\u017cne emocje i nieprzewidziane sytuacje. Kiedy dotarli\u015bmy na miejsce na Czarnym L\u0105dzie, rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 najwi\u0119ksza przygoda mojego \u017cycia.<\/p>\n
<\/a>fot. Karol Pawlas<\/p><\/div>\n
Jad\u0105c samochodami przez prowincj\u0119 Mpumalanga, zachwycaj\u0105c si\u0119 pi\u0119knem otaczaj\u0105cego nas krajobrazu, zamar\u0142em z zachwytu. Co jaki\u015b czas pojawia\u0142y si\u0119 przepi\u0119kne drzewa jakarandy kwitn\u0105ce fioletowymi kwiatami. Przykuwa\u0142y one uwag\u0119 swym niecodziennym kolorytem. Przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu jechali\u015bmy wzd\u0142u\u017c G\u00f3r Smoczych. Stoki g\u00f3r nieustannie przypomina\u0142y nam o swoim ogromie i niedost\u0119pno\u015bci; obserwuj\u0105c otaczaj\u0105cy nas krajobraz, by\u0142em pod wielkim wra\u017ceniem. Nie wiem, czy by\u0142em zm\u0119czony, ale \u015bwiadomo\u015b\u0107 czekaj\u0105cych mnie nowych przyg\u00f3d, niecodziennych zdarze\u0144 dodawa\u0142a mi energii i si\u0142.<\/p>\n
<\/a>fot. Karol Pawlas<\/p><\/div>\n
Kiedy pierwszego dnia dotarli\u015bmy do kanionu rzeki Blade, widok, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 moim oczom, oczarowa\u0142 mnie i wzbudzi\u0142 niespotykany zachwyt. Musia\u0142em to uwieczni\u0107 aparatem fotograficznym, wykonuj\u0105c cudowne zdj\u0119cia podziwianych miejsc. Pod\u0105\u017ca\u0142em za pojawiaj\u0105cym si\u0119 s\u0142o\u0144cem i jego pi\u0119knymi kolorowymi smugami. Utrwalone na fotografiach obrazy ukazuj\u0105 pi\u0119kno miejsc, kt\u00f3re odwiedzili\u015bmy. To jest co\u015b, czego nie da si\u0119 opisa\u0107 s\u0142owami. Dalej by\u0142 ju\u017c tylko coraz wi\u0119kszy zachwyt. Kiedy kolejnego dnia dotarli\u015bmy do najwi\u0119kszego zoo na \u015bwiecie, czyli Parku Krugera, zaniem\u00f3wi\u0142em z podziwu. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 obserwowania tylu zwierz\u0105t poruszaj\u0105cych si\u0119 na wolno\u015bci w swoim naturalnym \u015brodowisku chwyta za serce. Moj\u0105 uwag\u0119 przykuwa\u0142y majestatyczne, a zarazem delikatne s\u0142onie. Obserwowa\u0142em wiele gatunk\u00f3w zwierz\u0105t \u2013 spokojne zebry, strusie, bawo\u0142y w stadach, antylopy impala\u2026 mo\u017cna by tak bez ko\u0144ca.<\/p>\n
<\/a>fot. Karol Pawlas<\/p><\/div>\n
Po pi\u0119ciu dniach podr\u00f3\u017cy dotarli\u015bmy do celu naszej wyprawy: Mozambiku. Tutaj zachwyci\u0142 mnie delikatnie wzburzony Ocean Indyjski i pi\u0119kne pla\u017ce w Bilene. Niesamowite s\u0142o\u0144ce, zmieniaj\u0105ce si\u0119 kolory oceanu, subtelny powiew oceanicznego wiatru, biegaj\u0105ce kraby i my. By\u0142o cudownie. Nie spos\u00f3b opisywa\u0107 wszystkiego, ale kiedy dotarli\u015bmy do Suazi, mo\u017cna by\u0142o odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce jeste\u015bmy w raju. Tutaj mieli\u015bmy czas, by spotka\u0107 si\u0119 z miejscow\u0105 ludno\u015bci\u0105. Byli do nas ustosunkowani przyja\u017anie i ch\u0119tnie pozowali do niebywale pi\u0119knych zdj\u0119\u0107 portretowych. Kiedy dotarli\u015bmy do Parku Malolotja, zobaczyli\u015bmy bezkres wielkich G\u00f3r Smoczych. Tutaj by\u0142y doskona\u0142e warunki do wykonywania zdj\u0119\u0107 pejza\u017cu.<\/p>\n
<\/a>fot. Karol Pawlas<\/p><\/div>\n
Przepi\u0119kny krajobraz, wielka przestrze\u0144, cudowna przyroda i doborowe towarzystwo powodowa\u0142y, \u017ce sta\u0142em wpatrzony w to, co by\u0142o przede mn\u0105, i z tego zachwytu nie potrafi\u0142em ju\u017c z siebie wydoby\u0107 \u017cadnego s\u0142owa. Nie mia\u0142em \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce wydarzy\u0142a si\u0119 rzecz niebywa\u0142a: zakocha\u0142em si\u0119 w Afryce. Ta cz\u0119\u015b\u0107 Afryki na zawsze pozostanie w mojej pami\u0119ci. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce na pewno tam kiedy\u015b wr\u00f3c\u0119. Kiedy nasza wyprawa dobieg\u0142a ko\u0144ca, po\u017cegnanie z Afryk\u0105 by\u0142o dla mnie bardzo trudne, jak w filmie Sydneya Pollacka \u2013 by\u0142o wiele kolorowych emocji, nowych do\u015bwiadcze\u0144, ciekawych prze\u017cy\u0107. Dzi\u015b, wspominaj\u0105c tamte chwile, jestem duchem z tym wszystkim co mnie tam otacza\u0142o. Ta wielka Afryka\u0144ska Przygoda nie by\u0142aby mo\u017cliwa (jak kolega Janusz napisa\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej), gdyby nie praca i zaanga\u017cowanie kilku os\u00f3b, kt\u00f3rym nale\u017cy si\u0119 podzi\u0119kowanie. Bardzo dzi\u0119kujemy Marysi, kt\u00f3ra by\u0142a dla nas niemal\u017ce mam\u0105, pomagaj\u0105c we wszystkich sprawach podczas ekspedycji. To osoba o niezwyk\u0142ych umiej\u0119tno\u015bciach organizatorskich, potrafi\u0105ca wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 i maj\u0105ca ogromne do\u015bwiadczenie. Bez niej na pewno nie daliby\u015bmy rady. Bardzo Ci dzi\u0119kuj\u0119, Marysiu. Ca\u0142a ekspedycja nie mia\u0142aby tego uroku, gdyby nie szef naszej wyprawy Marcin Kydry\u0144ski, kt\u00f3ry by\u0142 mentorem, nauczycielem, przewodnikiem. Opowiada\u0144 Marcina o jego wyprawach i podr\u00f3\u017cach po ca\u0142ej Afryce mog\u0142em s\u0142ucha\u0107 godzinami. Nasze rozmowy o fotografii, kt\u00f3re toczy\u0142y si\u0119 bez ko\u0144ca, s\u0105 dla mnie bardzo cenn\u0105 lekcj\u0105. Ogromnie si\u0119 ciesz\u0119, \u017ce wyt\u0142umaczy\u0142 mi wiele tajemnic i zawi\u0142o\u015bci fotografii. Dzi\u0119kuj\u0119 Ci za wszystko, Marcinie. Jest jeszcze jedna osoba, kt\u00f3rej nale\u017cy si\u0119 podzi\u0119kowanie: jest to nasz przewodnik Rayan, kt\u00f3ry podczas ca\u0142ej naszej wyprawy towarzyszy\u0142 nam i pilnowa\u0142, by nikomu nic si\u0119 nie sta\u0142o. Rayan to osoba wielkiego serca, kochaj\u0105ca przyrod\u0119, zwierz\u0119ta. Rayan, bardzo Ci dzi\u0119kuj\u0119 za opiek\u0119 nad nami podczas wyprawy. Poprosz\u0119 Marysi\u0119, by przekaza\u0142a Ci serdeczno\u015bci. Ta ekspedycja to moja przygoda \u017cycia. By\u0142a to moja pierwsza wyprawa na Czarny L\u0105d. Czekam z niecierpliwo\u015bci\u0105 na nast\u0119pne, by m\u00f3c podzieli\u0107 si\u0119 kolejnymi wra\u017ceniami na blogu Akademii Nikona. Bardzo dzi\u0119kuj\u0119 wszystkim uczestnikom wyprawy: Marysi, Marcinowi, Monice, Marianowi, Jackowi, Krzysiowi, Leszkowi, Witanowi i Rayanowi za czas mile sp\u0119dzony razem, za wsp\u00f3lne do\u015bwiadczenia i ciekawe rozmowy. Bardzo Wam dzi\u0119kuj\u0119 za wspania\u0142\u0105 przygod\u0119. Jest jeszcze jedna osoba, kt\u00f3rej nale\u017c\u0105 si\u0119 uk\u0142ony i podzi\u0119kowania. To jest Ela, kt\u00f3ra zorganizowa\u0142a spotkanie przed wyjazdem, przywioz\u0142a sprz\u0119t na lotnisko i umo\u017cliwi\u0142a mi wyjazd. Elu, bardzo Ci dzi\u0119kuj\u0119. Mam nieodparte wra\u017cenie, \u017ce kiedy\u015b jeszcze spotkamy si\u0119 razem, wi\u0119c \u2013 mili \u2013 do zobaczenia gdzie\u015b na szlaku, na przyk\u0142ad na pustyni w Namibii.<\/p>\n
Karol<\/p>\n
<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\t<\/a>\r\n\t\t\t\t\t\r\n\t\t\t\t\t\tPrze\u017cy\u0142em wielk\u0105, nieprawdopodobn\u0105 afryka\u0144sk\u0105 przygod\u0119. Pierwszy raz odwiedzi\u0142em Czarn\u0105 Afryk\u0119. Przed wyjazdem mia\u0142em mo\u017cliwo\u015b\u0107 spotka\u0107 si\u0119 tylko raz z uczestnikami wyprawy. Wtedy, pe\u0142en obaw i ciekawo\u015bci, nie wiedzia\u0142em, czego b\u0119dziemy mieli okazj\u0119 do\u015bwiadczy\u0107. Czytaj wi\u0119cej<\/span>